Μπορεί οι ταινίες με καρχαρίες να μην μας έχουν δώσει (πολλά) αριστουργήματα, αλλά έχουν καταφέρει να διατηρήσουν ζωντανό το ενδιαφέρον του κοινού μέσα στα χρόνια. Στις πιο αδύναμες στιγμές τους, αποδεικνύονται τόσο διασκεδαστικές που είναι αδύνατον να τους κρατήσεις κακία και να μην αφεθείς στην υπερβολή τους. Ενώ, στα καλύτερά τους είναι ικανές να προσφέρουν ισχυρές ανατριχίλες και να κερδίσουν επάξια την αγάπη του κοινού. Ιδού λοιπόν, πέντε ταινίες με καρχαρίες που αποτελούν μερικά από τα καλύτερα δείγματα του υπο-είδους και προσφέρονται για θεάσεις που ξεχειλίζουν τρόμο και αγωνία.
Jaws, Steven Spielberg (1975)
Η αριστουργηματική ταινία του Spielberg δεν πρόκειται απλώς για μία από τις καλύτερες ταινίες με καρχαρίες, αλλά αποτελεί υπόδειγμα αριστοτεχνικά φτιαγμένου μαζικού σινεμά. Ταινία σταθμός, το Jaws καθιέρωσε τον δημιουργό του ως έναν δεινό χειριστή της κινηματογραφικής γλώσσας και -χωρίς υπερβολές- άλλαξε το σινεμά για πάντα.
Λάζαρος Κολαξής
Deep Blue Sea, Renny Harlin (1999)
Ταινία που στοίχειωσε τον προγραμματισμό της εγχώριας ιδιωτικής τηλεόρασης κι εξακολουθεί να επισκέπτεται σε τακτά χρονικά διαστήματα τους δέκτες μας, το Deep Blue Sea κατέχει σήμερα ένα cult status που το αναγάγει σε μια από τις δημοφιλέστερες ταινίες του άνισου, αλλά για μια περίοδο a-list σκηνοθέτη Renny Harlin (Die Hard 2, The Long Kiss Goodnight, Cutthroat Island). Πρόκειται για κάτι σαν rip-off του Jurassic Park, μόνο που εδώ οι δεινόσαυροι αντικαθίστανται από γιγάντιους, αιμοδιψείς καρχαρίες οι οποίοι έρχονται να κατασπαράξουν το cast της ταινίας. Από το τελευταίο ξεχωρίζουμε την ερμηνεία του Samuel L. Jackson (Jackie Brown, Kill Bill), που για ακόμη μια φορά αγγίζει όρια campy παραληρήματος. Η δράση είναι αρκετά καλά δομημένη, οι σεναριακές απιθανότητες καθιστούν την προβολή ιδιαίτερα ψυχαγωγική αν δεν είσαι σοβαροφανής, το σίκουελ δυστυχώς δεν ακολούθησε ανάλογο μονοπάτι και γι’ αυτό κυκλοφόρησε απευθείας στην αγορά του DVD.
Βαγγέλης Βίτσικας
Open Waters, Chris Kentis (2003)
Βασισμένη στην -απίθανη κι όμως αληθινή- ιστορία ενός ζευγαριού που πήγε για κατάδυση και η ομάδα τους τούς ξέχασε στον ωκεανό (!), το Open Waters μπορεί να λαμβάνει χώρα στον αχανή ωκεανό, αλλά καταφέρνει να δημιουργήσει μια εφιαλτικά αποπνικτική ατμόσφαιρα κλειστοφοβίας, όπου κάθε λεπτό που περνά είναι πολύτιμο και η επιβίωση μοιάζει με θαύμα. Το σενάριο εκμεταλλεύεται τις ακραίες συνθήκες για να αναδείξει κρυφές εντάσεις στη σχέση του ζευγαριού και η σχεδόν ντοκουμενταρίστικη σκηνοθεσία υπερβαίνει τους περιορισμούς του χαμηλού προϋπολογισμού για να παραδώσει μία ταινία με ελάχιστη δράση, αλλά στοιχειωτική ορμή.
Λ.Κ.
The Shallows, Jaume Collet-Serra (2016)
Η Blake Lively επισκέπτεται μια απομονωμένη, μυστική παραλία για να κάνει σερφ, αλλά τελικά βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα βράχο εξαιτίας ενός καρχαρία που καραδοκεί να της επιτεθεί. Με σύμμαχο την ευρηματικότητα, την ψυχραιμία και την ευφυϊα της πρωταγωνίστριάς του, αλλά και ψηφιακά εφέ υψηλού επιπέδου, ο Jaume Collet-Serra (Carry-On) παραδίδει μία σύντομη, μα απολαυστικότατη περιπέτεια που ικανοποιεί και με το παραπάνω τη δίψα για αδίστακτους καρχαρίες.
Λ.Κ.
Dangerous Animals, Sean Byrne (2025)
To Dangerous Animals, που μόλις κυκλοφόστησε στις αίθουσες, είναι μόλις η τρίτη μεγάλου μήκους δουλειά του Αυστραλού Sean Byrne, ο οποίος προσέλκυσε τα βλέμματα με τις δύο πρώτες του ταινίες, το The Loved Ones (2009) και το The Devil’s Candy (2015), έλειψε όμως δέκα ολόκληρα χρόνια από το σινεμά. Η επιστροφή του σηματοδοτεί ίσως την καλύτερη ταινία του, ένα σχόλιο πάνω στον σύγχρονο αρσενικό ανθρωπότυπο και τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στα έμφυλα στερεότυπα. Εξαιρετική ερμηνεία – αποκάλυψη από την Hassie Harrison, αξέχαστος «κακός» από τον Jai Courtney, ο οποίος θα σας ξυπνήσει μνήμες Wolf Creek (2005) –ακόμη μια θεσπέσια αυστραλιανή ταινία τρόμου που αξίζει να αναζητήσετε, κι ας μην περιλαμβάνει καρχαρίες.
Β.Β.
