Ο κόσμος του Sherlock Holmes αποτελεί αστείρευτη πηγή τηλεοπτικών σειρών (και όχι μόνο). Έχουμε δει τον Sherlock στη σύγχρονη εποχή (Sherlock, Elementary), τον έχουμε ακολουθήσει σε περιπέτειες με την κόρη του (Sherlock & Daughter) και τώρα ήρθε η ώρα να ανακαλύψουμε και τα νεανικά του χρόνια χάρη στο Young Sherlock που είναι διαθέσιμο στο Amazon Prime.
Εμπνευσμένη από την ομώνυμη σειρά εφηβικών βιβλίων του Andy Lane, η σειρά του Matthew Parkhill ακολουθεί τον νεαρό Sherlock που μόλις έχει βγει από τη φυλακή και έχει πιάσει δουλειά σε ένα πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ύστερα από διαμεσολάβηση του αδερφού του. Εκεί, όμως, κατηγορείται για τη δολοφονία ενός καθηγητή, οπότε αποφασίζει να αξιοποιήσει την υψηλή νοημοσύνη του για να αποδείξει την αθωότητά του, έχοντας στο πλευρό του τον νέο του φίλο, τον… James Moriarty (Dónal Finn). Μόνο που όσο περισσότερο ξετυλίγει τον μίτο του μυστηρίου, τόσα περισσότερα μαθαίνει για το σκοτεινό παρελθόν της οικογένειάς του που έχει στοιχειωθεί από τον αιφνίδιο θάνατο της μικρής του αδερφής.
Αν δεχτούμε πως ένα από τα βασικότερα συσταστικά που διατηρεί αναλλοίωτη τη γοητεία των περιπετειών του Sherlock όλες αυτές τις δεκαετίες είναι η εκκεντρική του προσωπικότητα, τότε γίνεται σαφές πως οποιαδήποτε ιστορία επιθυμεί να αφηγηθεί μια ιστορία του, ακόμα και αν παραστρατεί από τις ορθόδοξες απεικονίσεις του, οφείλει να απεικονίζει όλες τις ιδιαίτερες ποιότητες του χαρακτήρα του∙ τη σπιρτάδα, την υπεροψία και την αντικοινωνικότητά του. Για να συμβεί αυτό, αφενός χρειάζεται ένα καλογραμμένο και ευρηματικό σενάριο κι αφετέρου απαιτείται η εύρεση ενός χαρισματικού ηθοποιού – είναι προφανές πως η διλογία του Guy Ritchie, ο οποίος εδώ σκηνοθετεί τα δύο πρώτα επεισόδια, δεν θα λειτουργούσε χωρίς την ανεκτίμητη συμβολή του Robert Downey Jr. Δυστυχώς, το Young Sherlock αποτυγχάνει παταγωδώς και στις δύο αποστολές του∙ το σενάριο και οι διάλογοι είναι ανιεροί, ενώ ο Hero Fiennes Tiffin παραδίδει μια από τις πιο άχρωμες, άοσμες και άχαρες ενσαρκώσεις του δημοφιλή ντετέκτιβ.
Προφανώς, αυτή η αστοχία δεν πρόκειται για μια μικρή λεπτομέρεια που μπορεί να αγνοηθεί με λίγη καλή θέληση. Ακόμα και έτσι να ήταν όμως, το Young Sherlock κάνει ό,τι μπορεί για να εξασφαλίσει πως το τελικό αποτέλεσμα θα κατακτήσει μια θέση ανάμεσα στις πιο αδιάφορες στιγμές της μυθολογίας του Sherlock. Το ύφος του είναι ένας πραγματικός αχταρμάς, μπλέκοντας τις πολεμικές τέχνες με τις περιπέτειες του Indiana Jones, το καστ άστοχο (ο Joseph Fiennes στο ρόλο του πατέρα του Sherlock αγγίζει τα όρια της καρικατούρας), η βασική ανατροπή γίνεται σχεδόν προφανής από τα μέσα της σειράς και μετά, οι αντιδράσεις κάποιων χαρακτήρων δεν βγάζουν ιδιαίτερο νόημα, ενώ η έμφαση στα οικογενειακά ζητήματα του Sherlock προσδίδει μια κακόγουστη νότα σαπουνόπερας. Όσο για τη σκηνοθεσία, πρόκειται για μια φθηνή και κακή απομίμηση των διασκεδαστικών στιγμών του Guy Ritchie, αποτελώντας το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του Young Sherlock.
Τίποτα περισσότερο από ένα κακογραμμένο fan fiction, η σειρά αποτελεί μια αδέξια προσπάθεια καπήλευσης της λάμψη του Sherlock Holmes, αλλά και της όποιας αγάπης του κοινού για την ανορθόδοξη εκδοχή του Guy Ritchie (με την οποία δεν έχει την παραμικρή σύνδεση).
Περισσότερες κριτικές σειρών.
