Tales of Medieval Horror: Danse Macabre, Danniel Tappan, Χρίστος Πίττας, Reed Hinckley-Barnes

Το Tales of Medieval Horror είναι μια ανθολογία τρόμου με μόλις δύο ιστορίες! Στην πρώτη, από την οποία η ανθολογία δανείζεται και τον υπότιτλο της (Danse Macabre), πρωταγωνιστεί ένας χωρικός που έχει αρχίσει να χάνει την πίστη του στον Θεό. Διότι πώς γίνεται να υπάρχει Θεός, αλλά να μένει άπραγος απέναντι στον πόνο; Στην επόμενη ιστορία (Armor of the Wicked), ένας αλαζόνας και αυταρχικός ιππότης που απαιτεί να του φτιάξουν μια πανοπλία για μία επερχόμενη μονομαχία, έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες της συμπεριφοράς του.

Πιο ισορροπημένη, η δεύτερη ιστορία εκμεταλλεύεται καλύτερα τον περιορισμένο χώρο της. Αντιθέτως, η πρώτη μοιάζει να έχει ανάγκη περισσότερες σελίδες για να αναδείξει ακόμα καλύτερα τον υπαρξιακό τρόμο στον οποίον στοχεύει. Πάντως, και στις δύο περιπτώσεις, το σχέδιο κινείται σε υψηλά επίπεδα. Και πάλι, όμως, η δεύτερη ιστορία παίρνει το προβάδισμα, με τις δυναμικές γωνίες, τις σχεδιαστικές λεπτομέρειες και τις σωστές δόσεις ωμότητας να απογειώνουν το συνολικό αποτέλεσμα.

Με άρτιο σχέδιο, αλλά ελάχιστο αριθμό ιστοριών και σελίδων, το μόνο ουσιαστικό πρόβλημα του Tales of Medieval Horror είναι πως σε αφήνει να ζητάς περισσότερο.

Ξόρκια, Τσάντα & Κοπάνα, Σέμπερε

Δύο μαθήτριες γυμνασίου, η Βιολέτα και η Αριάδνη, αποφασίζουν να περάσουν μαζί το βράδυ για να διαβάσουν τα βιβλία τους. Μόνο που το βιβλίο που δανείστηκε η Αριάδνη, ύστερα από παρότρυνση της απόκοσμης βιβλιοθηκάριου, περιέχει αποκρυφιστικό περιεχόμενο! Αγχωμένη για την απόδοσή της στο τεστ μαθηματικών, η Αριάδνη πείθει τη Βιολέτα να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία και να κάνουν ένα ξόρκι που θα τούς εξασφαλίσει την αριστεία, αλλά τα πράγματα δεν πάνε ακριβώς όπως θα έπρεπε με αποτέλεσμα τα δύο κορίτσια να μπλέκουν σε μια δαιμονική περιπέτεια.

Η σύντομη, μα χορταστική αυτοέκδοση Ξόρκια, Τσάντα & Κοπάνα συνδυάζει με απόλυτη επιτυχία τα (ήπια) στοιχεία τρόμου και μαγείας με ένα γλυκύτατο σχέδιο που μπορεί να μην κρύβει τις επιρροές του από τα manga, αλλά διαθέτει μια άμεσα αναγνωρίσιμη ταυτότητα. Πανέμορφο και καλογραμμένο, το απολαυστικό κόμικ της Σέμπερε αφήνει ανοιχτή την πόρτα για νέες περιπέτειες και συστήνει μια δημιουργό με αδιαμφισβήτητες ικανότητες.

Ο Κυπρίνος του Ονείρου Μου, Ueda Akinari, Γεώργιος Άγγελος Χατζηγιάννης

Ο Κυπρίνος του Ονείρου Μου αφηγείται την ιστορία ενός βουδιστή μοναχού, ο οποίος ζωγραφίζει τα ψάρια που απελευθερώνει από τα δίχτυα των ψαράδων. Μετά από ένα όνειρο, στο οποίο κολυμπά μαζί με τα ψάρια μιάς λίμνης, αρρωσταίνει σοβαρά και πέφτει σε βαθύ λήθαργο, κατά τη διάρκεια του οποίου βιώνει μια μεταφυσική εμπειρία.

Ο Γεώργιος Άγγελος Χατζηγιάννης αποτυπώνει με πολύ όμορφο τρόπο τη μαγική ατμόσφαιρα της ιστορίας και, φιλτράρωντας την αισθητική των παραδοσιακών ιαπωνικών ζωγραφιών μέσα από το προσωπικό του ύφος, παραδίδει ένα οπτικό αποτέλεσμα που εντυπωσιάζει.

Τσάιναταουν, Φώτης Γ., Νίκος Καζαντζάκης

Με φόντο την αθηναϊκή Τσάιναταουν και την περίοδο της καραντίνας, το νουάρ των Φώτη Γ. (σενάριο) και Καζαντζάκη (σχέδιο) ακολουθεί έναν ναύτη που επιστρέφει μετά από δεκαετίες στην Αθήνα για να βρει ποιος ευθύνεται για τον θάνατο του αδερφού του.

Ο πρωταγωνιστής οδηγείται σε κουήρ στέκια, πρώην έρωτες και εκκεντρικούς δικηγόρους με το τραχύ, ασπρόμαυρο σχέδιο του Καζαντζάκη να αποτυπώνει με εικαστική αρτιότητα την αστική παρακμή και την σκληρότητα της ζωής του περιθωρίου.

Τα δύο πρώτα τεύχη (Γνώριμα Μέρη και Καζαμπλάνξ) δημιουργούν υποσχέσεις για μια ενδιαφέρουσα συνέχεια και εμείς ανυπομονούμε ήδη να την ανακαλύψουμε.