Ο Θωμάς Αλεξόπουλος (Βασίλης Μπισμπίκης), ένας μεσήλικας επιχειρηματίας, τα ‘χει κάνει όλα πουτάνα! Μπλεγμένος με τον τοκογλύφο της περιοχής, έχει βγει στους δρόμους αναζητώντας απεγνωσμένα βοήθεια, αλλά ο χρόνος που έχει στη διάθεσή του για να σώσει το πολυτελές διαμέρισμά του είναι μετρημένος και οι πιο ακραίες λύσεις φαντάζουν πλέον ως οι μόνες λογικές.
Στη Σπασμένη Φλέβα, ο Γιάννης Οικονομίδης στρέφει το βλέμμα του στη νεόπλουτη μεσαία τάξη. Ο Θωμάς του Βασίλη Μπισμπίκη πασχίζει να αναδειχθεί στον χειρότερο άνθρωπο της γης αυτής, δικαιώνοντας έτσι τους στίχους του ΛΕΞ στο τραγούδι των τίτλων τέλους. Έχει φεσώσει τους πάντες, ακόμα και τα παιδιά του, και τριγυρνάει δεξιά και αριστερά μοιράζοντας ψεύτικους όρκους αγάπης στις νυν και πρώην ερωμένες του με την ελπίδα να τον ελευθερώσουν από τα αδιέξοδά του. Το γεγονός πως το σενάριο που υπογράφει ο Οικονομίδης με τον Βαγγέλη Μουρίκη καταφέρνει να πείσει το κοινό να ενδιαφερθεί για τις αδιέξοδες περιπέτειες ενός τέτοιου καθικιού είναι μία από τις επιτυχίες του στην οποία συμβάλλει και ο Μπισμπίκης με την υπόγειας έντασης ερμηνεία του.
Με το γνώριμο πλέον οικονομιδικό ύφος να δηλώνει παρόν, αν και σαφώς πιο μετριασμένο, η ανα στιγμές αναίτια πλαδαρή πλοκή ξετυλίγεται μέσα από φωνακλάδικους, τίγκα στα μπινελίκια «διαλόγους» (πρακτικά, μονολόγους) για να οδηγηθεί στην κορυφαία της στιγμή, το εξαιρετικό φινάλε χάρη στο οποίο η ταινία αποκτά διαστάσεις αρχαίας τραγωδίας. Παρ’ότι ένα μικρό, αλλά κομβικό σημείο, δεν παρουσιάζεται όσο πειστικά χρειαζόταν από την σκηνοθεσία με αποτέλεσμα να απομακρύνει την κλιμάκωση από την άψογη εκτέλεση -δεν βοηθάει και η (παρα)τραβηγμένη διάρκεια της-, το φινάλε της ταινίας είναι πραγματικά συνταρακτικό, ολοκληρώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την πορεία του Θωμά, είναι συναισθηματικά εκκωφαντικό και καταθέτει μια δυσοίωνη πρόβλεψη για τις επόμενες γενιές.
Στιβαρό αστικό δράμα, η Σπασμένη Φλέβα του Γιάννη Οικονομίδη πρόκειται για ταινία που δεν κάνει χάρες και απογειώνεται από ένα συγκλονιστικό φινάλε, ικανό να εξασφαλίσει στην ταινία μια θέση ανάμεσα στις πιο εμβληματικές στιγμές του σκηνοθέτη.
