Τι χρειάζεται ένας πειρατής για να κάνει το όνομά του ξακουστό σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης; Μια εντυπωσιακή φορεσιά; Ένα ατρόμητο πλήρωμα; Ή μήπως ένα καράβι που θα γίνει ο φόβος και ο τρόμος των θαλασσών; Οι Συμβουλές σε Νέο Πειρατή (εκδόσεις Μεταίχμιο) έχουν όλες τις απαντήσεις και κάτι παραπάνω. Διότι, οι Σπύρος Γιαννακόπουλος (σενάριο) και Γεωργία Ζάχαρη (σχέδιο και χρώμα) δεν αρκούνται σε έναν στείρο πρακτικό οδηγό για επίδοξους, αλλά και φτασμένους πειρατές, εξάλλου και εκείνοι πρέπει να θυμούνται πώς έφτασαν να μνημονεύονται για τα θρυλικά κατορθώματά τους, αλλά φροντίζουν να παραδώσουν ένα απολαυστικό ανάγνωσμα που σταδιακά αποκαλύπτει όλες τις κρυμμένες αρετές του.
Περιεκτικές και ποιητικές, οι συμβουλές εντυπωσιάζουν με την προσεγμένη γραφή τους. Ωστόσο, το αποτέλεσμα γίνεται ακόμα πιο διασκεδαστικό χάρη στην εικονογράφηση που συχνά αναιρεί περιπαικτικά το κείμενο ή ανατρέπει τις προσδοκίες που γεννά ένα ανδροκρατούμενο επάγγελμα όπως αυτό του πειρατή, ενισχύοντας την πετυχημένη χιουμοριστική ταυτότητά της αφήγησης. Όλα αυτά, όμως, δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Διότι με σύμμαχο το χιουμοριστικά στομφώδες ύφος των συμβουλών και τα έξυπνα πειράγματα στην πειρατική μυθολογία, ο Γιαννακόπουλος επιχειρεί να ανατρέψει τη βασική “νοτροπία” που προωθούν οι κάθε λογής οδηγοί επιτυχίας∙ ό,τι δηλαδή το άτομο είναι πάνω απ’ όλους και το μέγεθος των κατορθωμάτων του είναι ανάλογο με τις στερήσεις, την πειθαρχία και τις ενοχές που φορτώθηκε στην πορεία.
Εδώ, ο πετυχημένος πειρατής δεν συμπεριφέρεται με αυταρχισμό στο πλήρωμά του, ούτε λιγουρεύεται όλο το χρυσάφι μόνο για την πάρτη του, αλλά φροντίζει να συνεισφέρει όσο καλύτερα μπορεί στην επίτευξή του κοινού στόχου που δεν είναι άλλος από την εύρεση του θησαυρού. Ένας πραγματικά ξακουστός πειρατής δεν κοιτά το προσωπικό του όφελος, ούτε εκμεταλλεύεται τον κοινό μόχθο για να δοξαστεί το όνομά του, αλλά μοιράζεται πρόθυμα τον θησαυρό με το πλήρωμα που τον βοήθησε να ξεπεράσει κάθε φουρτούνα. Κατά μία έννοια, οι Συμβουλές σε Νέο Πειρατή θα μπορούσαν να αποτελούν την πειρατική εκδοχή του «δημοκρατικού μπάσκετ» του Γιώργου Μπαρτζώκα, αφού και στις δύο περιπτώσεις η ομάδα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο.
Ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η διαπίστωση πως αυτή η φιλοσοφία διαπνέει και τον τρόπο με τον οποίον ξεδιπλώνεται η αφήγηση. Το σενάριο του Γιαννακόπουλου ποτέ δεν εστιάζει σε έναν πειρατή, αλλά φροντίζει να δίνει χώρο σε κάθε μέρος του πληρώματος για να εκφράσει τις σκέψεις του, όσο χαζοβιόλικες κι αν φαίνονται. Αντίστοιχα, η εικονογράφηση της Ζάχαρη μπορεί να περιλαμβάνει ανά διαστήματα σελίδες με μια πιο τυπική κομιξική δομή (δηλαδή πάνελ τοποθετημένα το ένα δίπλα και κάτω από το άλλο), αλλά τις περισσότερες φορές δημιουργεί γιγαντιαίες εικόνες που εκτείνονται από τη μια άκρη της σελίδας ως την άλλη της επόμενης, ώστε να υπάρχει (οπτικός) χώρος για όλους. Τα σχέδιά της στήνονται σαν μια θεατρική σκηνή, προσκαλώντας το βλέμμα των αναγνωστών να περιπλανηθεί και να παρατηρήσει κάθε μικρή λεπτομέρεια.
Εξαιρετικός και ο χρωματισμός, δίνει άλλον αέρα στα αστεία και δυναμικά σχέδιά της, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην ιεράρχηση της πληροφορίας. Λόγου χάρη, όταν η σελίδα απεικονίζει πολλές διαφορετικές παρέες, η κάθε μία «ντύνεται» με το δικό της αποκλειστικό χρώμα και άλλες φορές, η μονοχρωμία διαφόρων στοιχείων καθοδηγεί το βλέμμα σε εκείνο το πολύχρωμο σημείο της σελίδας που πρέπει να ξεχωρίσει. Με αυτόν τον τρόπο, η Ζάχαρη εξασφαλίζει ισορροπημένες συνθέσεις, χωρίς να θυσιάζει τις λεπτομέρειες και τη ζωντάνια της πολυχρωμίας.
Με σχέδια που ξεχειλίζουν περιπέτεια και μια άκρως απολαυστική γραφή, οι Συμβουλές σε Νέο Πειρατή ανατρέπουν την στερεοτυπική αντίληψη πως ο πετυχημένος πειρατής είναι ο σκληροτράχηλος πειρατής και βρίσκουν το κλειδί της επιτυχίας στο συνεργατικό πνεύμα, αποτελώντας τελικά έναν απαραίτητο οδηγό όχι μόνο για επίδοξους πειρατές, αλλά και για όσα άτομα θέλουν να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Περισσότερες κριτικές κόμικς.
