Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας επέστρεψε με νέο καλλιτεχνικό διευθυντή τον Γιώργο Αγγελόπουλου και εμείς ξεχυθήκαμε στη διαδικτυακή πλατφόρμα του με σκοπό να σας μεταφέρουμε τις ταινίες που ξεχωρίσαμε. Πρώτη στάση, οι 18 ταινίες κινουμένων σχεδίων -ανάμεσά τους και 4 ελληνικές- από τις οποίες επιλέξαμε 6 που αξίζει να δείτε. Οι ταινίες θα είναι διαθέσιμες μέχρι και την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα λήξης του φεστιβάλ.
My Gut Friend, José Manuel Lo Bianco & Mariano Andrés Bergara
Με σύμμαχο το ασυνήθιστα μακρύ έντερό του, ένα μικρό αγόρι μπλέκει διαρκώς σε περιπέτειες μέχρι που το προσγειώνουν απότομα οι γονείς του. Με καλοφτιαγμένο stop-motion, οι José Manuel Lo Bianco και Mariano Andrés Bergara καταθέτουν μια γλυκύτατη ιστορία για την ανεκτίμητη αξία της παιδικής περιέργειας και φαντασίας.
Because Today is Saturday, Alice Eça Guimarães
Μία μητέρα προσπαθεί να ξεκλέψει λίγες ώρες για τη δημιουργική πλευρά του εαυτού της, αλλά οι πιεστικές υποχρεώσεις έχουν άλλα σχεδία. Η ταινία της Alice Eça Guimarães κρύβει περισσότερη ένταση απ’ όση υπονοεί το πανέμορφο, ασπρόμαυρο σχέδιο της, το οποίο αξιοποιείται με ευρηματικότητα ώστε να αποτυπώσει με ευφάνταστα οπτικοποιημένους τρόπους την ασφυκτική πίεση της μητρότητας.
On Weary Wings Go By, Anu-Laura Tuttelberg
Ποιητικό πάντρεμα αληθινών, χιονισμένων τοπίων με πορσελάνινα πλάσματα που προσδίδουν μια νότα σκοτεινού παραμυθιού σε μια ιστορία επιβίωσης στην σκληρή σκανδιναβική φύση. Η ταινία της Anu-Laura Tuttelberg ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη τεχνική της και την παγωμένη ατμόσφαιρά της.
Dog Alone, Marta Reis Andrade
Απλό, μα ποιητικό, το φιλμ της Marta Reis Andrade αφηγείται μια ιστορία για τη μοναξιά και τον θυμό που αυτή μπορεί να γεννήσει με ένα πανέμορφο, ρευστό σχέδιο σέπια αποχρώσεων και σποραδικών ενέσεων χρώματος. Γλυκύτατο!
The Death of the Fish, Eva Lusbaronian
Βγαλμένο λες από τις σελίδες κάποιου γαλλοβελγικού κόμικ, το The Death of the Fish, το οποίο απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας «Γιάννης Βασιλειάδης», πρόκειται για έναν πανέμορφο και ποιητικό χορό μπροστά στον θάνατο, μια απόπειρά συμβιβασμού με το αναπόφευκτο. Υπέροχη αποτύπωση του καταπράσινου τοπίου και της κίνησης των σωμάτων που απογειώνεται από μία σχεδόν υπερβατική μουσική υπόκρουση.
Mealitancy, Marie Royer & Zinia Scorier
Απλό σεναριακά, αλλά με πολύτιμες ιδέες για τη σημασία των κοινών στον αστικό χώρο ως ανάχωμα στην κυριαρχία του καταναλωτισμού σε κάθε πτυχή της ύπαρξης, η ταινία των Marie Royer και Zinia Scorier αποτυπώνει με ντοκιμενταρίστικες τεχνικές τον αγώνα μιας ομάδας ακτιβιστών για τη συντήρηση και προστασία ενός κοινοτικού κήπου που πρόκειται να μετατραπεί σε πολυόροφο κτίσμα. Με ένα υπέροχο, χειροποίητο σχέδιο ξυλομπογιάς που δεν συναντάμε συχνά σε ταινίες του μέσου, οι Royer και Scorier ντύνουν την ιστορία τους με ένα σχέδιο που χαϊδεύει το μάτι και μάς υπενθυμίζουν πως η ομορφιά και η ζεστασιά της αλληλεγγύης αξίζουν μια θέση σε κάθε γειτονιά. Η ταινία απέσπασε το Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής.
