Έχοντας γοητεύσει το κινηματογραφόφιλο κοινό με τα υψηλού επιπέδου οπτικά δοκίμιά του, ο Kogonada έκανε το πέρασμα του στη μεγάλη οθόνη με το Columbus (2017). Λίγα χρόνια αργότερα, σκηνοθέτησε το χαμηλών τόνων φιλμ επιστημονικής φαντασίας After Yang (2023) και τώρα δοκιμάζει και το είδος της (πειραγμένης) ρομαντικής κωμωδίας με το A Big Bold Beautiful Journey.
Το σενάριο του Seth Reiss (The Menu) ακολουθεί τη Sarah (Margot Robbie) και τον David (Colin Farrell), δύο αγνώστους που συναντιούνται στον γάμο ενός κοινού τους φίλου και πολύ σύντομα, μέσα από μια αναπάντεχη τροπή της μοίρας και με οδηγό ένα GPS θα βρεθούν συνοδοιπόροι σε μια περιπέτεια, όπου ίσως μπορέσουν να αλλάξουν το μέλλον τους, ξαναζώντας καθοριστικές στιγμές του παρελθόντος τους.
Τα πρώτα λεπτά της ταινίας είναι μαγικά, ανοίγοντας την όρεξη για μια ρομαντική κομεντί που λειτουργεί με τους δικούς της κανόνες και τους οποίους -πολύ σωστά, αν μας ρωτάτε- δεν επιδιώκει να δικαιολογήσει με ανούσιες ορθολογικές επεξηγήσεις. Όσο περνάει η ώρα όμως, και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του τρυφερού χιούμορ και κάποιων ευρηματικών ιδεών, γίνεται φανερό πως η μινιμαλιστική και ανα στιγμές απλουστευτική σκηνοθετική ματιά του Kogonada δεν ήταν το ιδανικό ταίρι για ένα σενάριο που είχε ανάγκη μια πιο μαξιμαλιστική προσέγγιση.
Για να είμαστε δίκαιοι όμως, δεν είναι μόνο ο Kogonada υπαίτιος για τις αστοχίες της ταινίας. Εξίσου μεγάλο μερίδιο της ευθύνης φέρει το φλύαρο και πληκτικό σενάριο, το οποίο δίνει αρχικά την εντύπωση πως σκοτίζεται για τον ρόλο της τεχνολογίας στις σύγχρονες σχέσεις, αλλά καταλήγει να σπαταλάει πολύτιμο χρόνο για να ξεδιπλώσει με κάθε αχρείαστη λεπτομέρεια και δίχως αφηγηματική χάρη το προσωπικό φορτίο που κουβαλάει ο κάθε χαρακτήρας. Τελικά, η παρουσία της τεχνολογία δεν έχει άλλο λόγο ύπαρξης πέρα από το να οδηγεί σαν από μηχανής θεός την πλοκή εκεί που πρέπει, εκβιάζοντας κάθε εξέλιξη του ρομάντσου και παρά το φανταζί και φαινομενικά ανατρεπτικό περιτύλιγμα, η ταινία οδηγείται σε ένα αταίριαστα τακτοποιημένο φινάλε.
Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα με το πρωταγωνιστικό δίδυμο. Ο Colin Farrell (Sugar, The Penguin) παραδίδει μια μεστή ερμηνεία με δώρο ένα συμπαθητικό μουσικοχορευτικό νούμερο, η Margot Robbie (Babylon) αποδεικνύεται λίγη, αλλά το σημαντικότερο πρόβλημα τούτου του κινηματογραφικού ζευγαριού είναι η απουσία χημείας. Παραδόξως, και αυτό λέει πολλά για την ταινία, την παράσταση κλέβει η Phoebe Waller-Bridge σε έναν μικρό, αλλά απολαυστικό κωμικό πέρασμα.
Μεγάλο, λόγω της πλήξης που γεννάει, διόλου τολμηρό, αλλά όμορφο οπτικά, το ταξίδι του Kogonada δεν καταφέρνει να μαγέψει και παρά τις προθέσεις του, αποδεικνύεται πολύ πιο συμβατικό απ’ όσο θα ήθελε να είναι.
