Το όνομα του John Hyams μάλλον δεν λέει πολλά στο ευρύ κοινό. Κακώς, θα πούμε εμείς, καθώς ο Hyams, γιος του σκηνοθέτη Peter Hyams, είναι υπεύθυνος για το απολαυστικό σλασεράκι Sick (2022) που φέρει την σεναριακή υπογραφή του Kevin Williamson, τα cult διαμάντια δράσης Universal Soldier: Regeneration (2009) και Universal Soldier: Day of Reckoning (2012) και το δυσεύρετο ντοκιμαντέρ του The Smashing Machine: The Life and Times of Extreme Fighter Mark Kerr (2002), το οποίο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το φετινό The Smashing Machine με τον The Rock.
Το Alone (2020), στο οποίο ένα άγνωστο όχημα καταδιώκει μία γυναίκα, την Jessica, αποτελεί ακόμη μία απόδειξη της ικανότητας του Hyams να παραδίδει μερακλίδικα θρίλερ, που παρά τον περιορισμένο προϋπολογισμό τους, δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις μεγαλύτερες κυκλοφορίες. Λόγου χάρη, εδώ προσφέρει κυνηγητά σε δρόμους, δάση και ποτάμια, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση μιας μεγαλύτερης παραγωγής και διατηρεί αμείωτη την ένταση σε όλη την διάρκεια της ταινίας, υιοθετώντας μία μινιμαλιστική, άλλα άκρως αποτελεσματική σκηνοθετική ματιά, η οποία, αφήνοντάς σε να σιγοβράζεις στο καζάνι της αγωνίας, είναι ικανή να μετατρέψει ακόμη και την παρακολούθηση ενός απλού, βασανιστικά αργού τηλεφωνήματος σε μία στιγμή αγνού σασπένς!
Καθοριστική και η συμβολή του Mattias Olsson. Με ανύπαρκτο αφηγηματικό λίπος, το σενάριό του εστιάζει στα σημαντικότερα, δηλαδή στο σασπένς, και δίνει στους πρωταγωνιστές του την ευκαιρία να συμπεριφερθούν σαν ευφυή όντα που δεν κάνουν την μία λάθος επιλογή μετά την άλλη μόνο και μόνο για να δοθεί συνέχεια στην πλοκή. Ακόμα κι όταν αποφασίζει να δώσει τις ελάχιστες απαραίτητες πληροφορίες για το παρελθόν της Jessica, δεν το κάνει για να προσφέρει ένα επιπλέον επίπεδο ανάγνωσης της ταινίας ως μια ιστορία για τη διαχείριση του τραύματος (αν και μια τέτοια ανάγνωση της ταινίας δεν θα ήταν εντελώς άτοπη), αλλά για να εξοπλίσει τον ανταγωνιστή με ένα ακόμη «όπλο» εναντίον της, όταν αυτό κριθεί αναγκαίο.
Η επιτυχία της ταινίας ολοκληρώνεται με το στιβαρό πρωταγωνιστικό δίδυμο. Η Jessica της Jules Willcox είναι ψυχικά διαλυμένη, αλλά το ένστικτο της επιβίωσης τής δίνει την απαραίτητη δύναμη ώστε να αποκαλύψει το θεριό που κρύβει μέσα της και ο Marc Menchaca ξέρει πώς να κρύψει τον αδίστακτο άντρα που ερμηνεύει κάτω από στρώσεις εύθραυστης φιλικότητας.
Με ελάχιστα, αλλά δουλεμένα στην εντέλεια συστατικά, το Alone πρόκειται για ένα μικρό, μα τόσο απολαυστικό φιλμ που σε κάνει να απορείς γιατί ο John Hyams δεν έχει την αναγνώριση που θα έπρεπε. Ας είναι όμως, όσο παραδίδει διαμάντια σαν κι αυτό, εμείς θα είμαστε χαρούμενοι.
