Ο Hank Thompson (Austin Butler) ήταν φαινόμενο του μπέιζμπολ στο λύκειο. Παρότι πλέον δεν μπορεί να παίξει, όλα τα υπόλοιπα στη ζωή του πάνε σχετικά καλά. Βγαίνει με ένα υπέροχο κορίτσι (Zoë Kravitz), εργάζεται ως σερβιτόρος σε ένα παλιομοδίτικο μπαρ της Νέας Υόρκης, και η αγαπημένη του ομάδα κάνει μια προσπάθεια για το πρωτάθλημα ως αουτσάιντερ. Όταν ο punk-rock γείτονάς του Russ (Matt Smith) τού ζητάει να φροντίσει τη γάτα του για λίγες μέρες, ο Hank βρίσκεται ξαφνικά κυνηγημένος από μια ετερόκλητη συμμορία απειλητικών γκάνγκστερ. Και το χειρότερο; Δεν έχει ιδέα γιατί!
Το Caught Stealing, η νέα ταινία του Darren Aronofsky, διαθέτει όλα τα συστατικά ενός απολαυστικά αγωνιώδους θρίλερ. Κι όντως, με τη Νέα Υόρκη των τελών της δεκαετίας του ‘90 να δίνει τον παλμό και να προσδίδει την απαραίτητη αίσθηση «βρωμιάς» στο τελικό αποτέλεσμα, ο Aronofsky αξιοποιεί στο έπακρο το διαρκώς ανατρεπτικό σενάριο του Charlie Huston και παραδίδει ένα φιλμ με διαρκή ένταση και ταιριαστά ξεσπάσματα βίας. Η ευχάριστη έκπληξη όμως, στην προκειμένη περίπτωση, είναι πως το Caught Stealing πρόκειται για μια… αστεία ταινία! Ξεχάστε τους (συχνά προφανέστατους) θρησκευτικούς συμβολισμούς και την προβοκατόρικη απεικόνιση της δυστυχίας που χαντακώνουν πολλές από τις ταινίες του Aronofsky∙ εδώ, ο σκηνοθέτης βρίσκεται στην πιο «ανάλαφρη» στιγμή του και το αποτέλεσμα είναι αναπάντεχα διασκεδαστικό.
Το σενάριο του Huston καταφέρνει να εκπλήσσει και να κουμπώσει αποτελεσματικά κάθε κομμάτι του παζλ, ακόμα και αν κάποιες ευκολίες βγάζουν μάτι ή αν σε γενικές γραμμές η πλοκή δεν διαθέτει κάτι πραγματικά φρέσκο. Στα θετικά πάντως προσμετράται και το γεγονός πως η παρουσία της γάτας δεν λειτουργεί μόνο ως μαγνήτης των ζωόφιλων που προσεύχονται να μην συμβεί τίποτα κακό στον τετράποδο σταρ της ταινίας, αλλά αποδεικνύεται και καθοριστική για την εξέλιξη της πλοκής.
Βέβαια, η ταινία έχει την τύχη να απαρτίζεται και από ένα ικανότατο επιτελείο ηθοποιών, με πρώτο και καλύτερο τον Austin Butler, ο οποίος δεν δυσκολεύεται να μάς υπενθυμίσει γιατί θεωρείται ένας από τους κορυφαίους της γενιάς του: είναι αλήτης, είναι σαγηνευτικός, αλλά κυρίως είναι ικανός να αποτυπώσει το συναισθηματικό βάθος του Hank και την αδιάκοπη θλίψη που στοιχειώνει το βλέμμα του∙ θλίψη για την παρελθοντική τραγωδία που του στέρησε την λαμπρή πορεία στο μπέιζμπολ και ίσως μια πιο αστραφτερή ζωή, αλλά και για την διαπίστωση πως ο μεγαλύτερος του εχθρός είναι ο ίδιος του ο εαυτός και η απροθυμία του να αντιμετωπίσει τους φόβους του.
Κι αν ο Butler αποτελεί τον συναισθηματικό πυρήνα του Caught Stealing, οι περιφερειακοί χαρακτήρες είναι τα συστατικά που δένουν το γλυκό. Ο αγνώριστος Matt Smith είναι σκέτη απόλαυση, παρά τον περιορισμένο χρόνο παρουσίας του επί της οθόνης, τα σαδιστικά αδέλφια γκάνγκστερ είναι διασκεδαστικότατα, απολαυστικά αμαρτωλοί οι Εβραίοι των Vincent D’ Onofrio και Liev Schreiber, ενώ η ακαταμάχητα γοητευτική Zoë Kravitz (The Batman, KIMI) έχει εξαιρετική χημεία με τον Butler.
Απελευθερωμένος από τις φιλοσοφικές ανησυχίες, αλλά πρόθυμος να προσφέρει μια αγνά διασκεδαστική ταινία, ο Darren Aronofsky πετυχαίνει απόλυτα τον σκοπό του και αποκαλύπτει μια πλευρά του που αξίζει να ανακαλυφθεί.
