Μετά την επιτυχία του Top Gun: Maverick και τις καθηλωτικές αερομαχίες του, ο Joseph Kosinski (Spiderhead) καλείται να σκηνοθετήσει μία ταινία για την Formula 1. Αυτή τη φορά, πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνει ο Brad Pitt, στο ρόλο του Sonny Hayes, ενός βετεράνου οδηγού που καλείται να σώσει την ομάδα του παλιόφιλου του, Ruben (Javier Bardem), η οποία παλεύει με νύχια και με δόντια να ξεφύγει από την τελευταία θέση της κατάταξης. Για να τα καταφέρει όμως, πρέπει να μάθει να συνεργάζεται με τον έτερο οδηγό της ομάδας, τον νεαρό και υπερταλαντούχο Joshua “Noah” Pearce (Damson Idris).
Photo Credit: Photo Courtesy Warner Bros. Pictures / Apple Original Films
Δίχως την παραμικρή διάθεση να απομακρυνθεί από τη συνταγή του Top Gun: Maverick, αλλά και τόσων άλλων παρόμοιων αφήγησεων, το σενάριο του Ehren Kruger αναπαράγει πιστά όλα τα κλισέ που περιμένει να δει κανείς: από τον ατίθασο πρωταγωνιστή που θα κινηθεί στα όρια των κανονισμών για να πετύχει τους στόχους του μέχρι την κόντρα με τον νεαρό πιλότο, το (αχρείαστο) ρομάντσο και τον εγωισμό που δίνει τελικά τη θέση του στο ομαδικό πνεύμα, όλες οι δραματουργικές στροφές έρχονται ακριβώς τη στιγμή που “πρέπει”. Αυτό το τόσο προβλέψιμο μονοπάτι που ακολουθεί η ταινία δεν είναι απαραίτητα κακό, εξάλλου και τα κλισέ έχουν την γοητεία τους, εκπέμπουν μια αφηγηματική ζεστασιά που είναι πολύτιμη για το κοινό. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, έχουμε να κάνουμε και με ένα επιθετικό διαφημιστικό της Formula 1 (αλλά, κι αρκετών ακόμη εταιριών), οπότε ίσως να ήταν πιο ευεργετικό ένα ελαφρώς τολμηρότερο σενάριο. Βέβαια, δεν είναι κάθε μέρα του The Lego Movie…
Διεκπεραιωτικό στον πυρήνα του, το σενάριο δεν έχει και πολλά να προσφέρει στους ηθοποιούς, οι οποίοι ωστόσο ανταποκρίνονται αξιοπρεπέστατα στην αποστολή τους. Αναπόφευκτα μάλλον, εκείνος που ξεχωρίζει είναι ο Brad Pitt (12 Monkeys). Ατίθασος, ξεροκέφαλος μα και ικανός στις πιο ακραίες συνθήκες, o Pitt δεν παραδίδει κάποια ερμηνεία ζωής, αλλά φέρνει στην ταινία την αυτοπεποίθηση του χαρισματικού αστέρα μιας άλλης εποχής, κάτι που -καλώς ή κακώς- αρκεί για να κουβαλήσει και την ταινία. Από κοντά και ο Javier Bardem (Dune), στο ρόλο του απεγνωσμένου επιχειρηματία, ο οποίος παίζει το τελευταίο του χαρτί και μέσα στην απόγνωσή του για την πορεία των μετοχών μοιράζει μερικές από τις πιο κωμικές στιγμές της ταινίας.
Photo Credit: Photo by Scott Garfield Courtesy Warner Bros. Pictures / Apple Original Films
Βέβαια, σε περιπτώσεις όπως αυτή, η επιτυχία ή μη του αποτελέσματος κρίνεται από το προσφερόμενο θέαμα. Κι εδώ ο Kosinski μπορεί να μην φτάνει τα ύψη του Top Gun: Maverick, αλλά δεν απογοητεύει. Λιγότερο πρωτοποριακό, μην ξεχνάμε πως έχουμε δει πολλές περισσότερες ταινίες με γρήγορα αυτοκίνητα σε σχέση με αερομαχίες, το θέαμα της F1 εκμεταλλεύεται την πρόοδο της τεχνολογίας για να εκσυγχρονίσει καινοτομίες που εισήγαγαν ταινίες όπως το Grand Prix και παραδίδει μία όχι πρωτοφανή, αλλά σίγουρα καθηλωτική κινηματογραφική εμπειρία που χορεύει στους ρυθμούς της αναπάντεχα φρέσκιας μουσικής του Hans Zimmer.
Χωρίς αφηγηματικές εκπλήξεις, αλλά πρόθυμη να χαρίσει ένα ατόφιο υπερθέαμα γρήγορων εικόνων και εκκωφαντικών ήχων, η ταινία του Joseph Kosinski κερδίζει το στοίχημα, ακόμα κι αν τα λογότυπα δημοφιλών brands κάνουν ό,τι μπορούν για να φθηνήνουν το τελικό αποτέλεσμα.
