Το «Kill Bill» του Quentin Tarantino είναι η απόλυτη γιορτή του σινεμά.

Είναι το «Jackie Brown» η πιο υποτιμημένη ταινία του Quentin Tarantino;

Κι αν είναι animation, μην το φοβάσαι. Το «Common Side Effects» είναι ένα άψογο συνωμοσιολογικό θρίλερ.

To «Cloud» αποτελεί ακόμη μία αξιοσημείωτη προσθήκη στην ιδιαίτερη φιλμογραφία του Kiyoshi Kurosawa.

Το «Holland» βρίσκει την Nicole Kidman να επαναλαμβάνει για ακόμη μια φορά τον ρόλο της νοικοκυράς που βαριέται την τέλεια ζωή.

Η δεύτερη σεζόν του «Severance» διατηρεί την αγαπημένη sci-fi σειρά στην τηλεοπτική ελίτ.

Η σειρά «American Primeval» σε σκηνοθεσία Peter Berg είναι η πρώτη μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία της χρονιάς.

Το «Apartment 7A» δεν συγκρίνεται με το αριστούργημα του Roman Polanski, αλλά είναι καλύτερο απ’ όσο περιμένεις.

Τόσες δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του, το «Rosemary’s Baby» παραμένει μια από τις κορυφαίες ταινίες όλων των εποχών.

Στο απολαυστικό «Strange Darling», την πολυαναμενόμενη ταινία του J. T. Mollner, ανατρέπονται όλες οι προσδοκίες!

Η σπουδαία, μα σχετικά άγνωστη ανθολογική σειρά «Inside No. 9» ολοκληρώθηκε με την ένατη και τελευταία σεζόν της.

Καλά τα τέρατα, αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με τους αξέχαστους κατά συρροή δολοφόνους που έχουν γράψει κινηματογραφική ιστορία.

Με αφορμή την κυκλοφορία του «Longlegs», ανατρέχουμε σε 10+1 ταινίες σταθμούς στη φιλμογραφία του Nicolas Cage.

Ο Francis Galluppi εντυπωσιάζει με το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, το απολαυστικό φιλμ «The Last Stop in Yuma County».

Ο Nicolas Cage σηκώνει στις πλάτες του το ατμοσφαιρικό, μα σεναριακά ισχνό «Arcadian».

Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Dev Patel είναι μια καθαρόαιμη ταινία δράσης που κοιτάζει στα μάτια τις δυτικές παραγωγές του είδους.

H Caitlin Cronenberg ακολουθεί τα βήματα του πατέρα της με το δυστοπικό σκηνοθετικό της ντεμπούτο, «Humane».

Ο Andrew Scott ενσαρκώνει με ακαταμάχητο στυλ τον Tom Ripley στη τηλεοπτική διασκευή του «Ταλαντούχου Κύριου Ρίπλεϊ».

Το γαλλικό «The Collapse» είναι ένα καθηλωτικό τηλεοπτικό πείραμα για την κατάρρευση του (δυτικού) πολιτισμού.

Κλισέ και σχηματικό, το «Society of the Snow» ξύνει μονάχα την επιφάνεια της εφιαλτικής θεματολογίας του.