Μοιρασμένη σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους, η αφήγηση της μίνι σειράς The Narrow Road to the Deep North εξιστορεί τη γνωριμία του νεαρού Dorrigo με τη σύζυγο του θείου του, την παροντική ζωή του ως καταξιωμένος πλέον χειρουργός και τις φρικτές εμπειρίες του από τα χρόνια που πέρασε ως αιχμάλωτος πολέμου από τους Ιάπωνες στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Βαθύτατα αντιπολεμική, η σειρά αποφεύγει να εισέλθει στο πεδίο της μάχης, εκεί που οι εντυπωσιακές εκρήξεις και η αδρεναλίνη μετατρέπουν την βαναυσότητα του πολέμου σε υπερθέαμα. Ούτε έχει τη διάθεση ηρωοποίησης των θυμάτων∙ κάτι τέτοιο θα έκρυβε την πραγματική ματαιότητα του εφιάλτη που βίωσαν, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση πως οι νεαροί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους για κάποιον τάχα Ιερό Σκοπό. Αντιθέτως, όταν επιστρέφει στα χρόνια του πολέμου, η σκηνοθεσία του Justin Kurzel (Macbeth) αποτυπώνει με ζοφερή ποιητικότητα τα εξαντλημένα κορμιά των νεαρών στρατιωτών που περιθάλπει ο Dorrigo του Jacob Elordi με τα ελάχιστα μέσα που είχε στη διάθεσή του. Εξαθλιωμένοι, συχνά άρρωστοι ή με τραυματισμούς που αργά ή γρήγορα θα τους οδηγήσουν σε βέβαιο θάνατο, οι νεαροί στρατιώτες έρχονται αντιμέτωποι με συνθήκες ανείπωτης φρίκης. Η σκληρή καταναγκαστική εργασία και το αποπνικτικτικό κλίμα της ζούγκλας εξαντλούν τα αποθέματα των στρατιωτών, και οι σύντομες παύσεις για πειράγματα δίνουν τη θέση τους σε σκηνικά τέτοιας έντασης και βαρβαρότητας που είναι αδύνατο να χωρέσουν στα στενά όρια της οθόνης.
Η επιστροφή στο πιο συμβατικό, ίσως και κοινότοπο, σκέλος της αφήγησης, εκείνο των ερωτικών τριγώνων και των παράνομων σχέσεων, μοιάζει βγαλμένη από κάποια άλλη ιστορία. Σύντομα όμως, η παρουσία του αποδεικνύεται αναγκαία, ένα πολύτιμο διάλειμμα από την κτηνωδία του πολέμου. Αφηγηματικά, ο Kurzel διατηρεί και εδώ τον ίδιο αργόσυρτο ρυθμό και την εικαστική αρτιότητα των εικόνων, αφήνοντας τα πονηρά βλέμματα, τα όλο νόημα χαμόγελα και τα κρυφά αγγίγματα να στρώσουν το έδαφος για το ειδύλλιο που αναπτύσσεται ανάμεσα στον Dorrigo και τη νεαρή σύζυγο του θείου του (Odessa Young).
Πάντως, ο Jacob Elordi ανταποκρίνεται πειστικά και στις δύο συνθήκες. Διαρκώς χαμηλών τόνων, σαγηνευτικός όταν φλερτάρει και απεγνωσμένος όταν διεκδικεί τα αυτονόητα για τους στρατιώτες του, παραδίδει μια στιβαρή ερμηνεία γεμάτη πόνο και οργή, κρυμμένα κάτω από ένα εύθραυστο προσωπείο ψυχραιμίας. Εξαιρετικός και ο Ciarán Hinds, διατηρεί τη γοητεία του χαρακτήρα, αλλά το βλέμμα του, κουρασμένο και από τις δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει, προδίδει το ανεπούλωτο τραύμα του πολέμου και του άδοξα ολοκληρωμένου έρωτα του.
Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Richard Flanagan, το The Narrow Road to the Deep North δεν είναι μια πολεμική σειρά, αλλά είναι μια σειρά για τον πόλεμο. Για τη ζωή που διακόπτει απότομα, για τα όνειρα που συνθλίβει και για την άβυσσο που αφήνει να αναδειχθεί, τραυματίζοντας για πάντα τις ψυχές που την αντικρίζουν. Εδώ δεν υπάρχουν ήρωες, ούτε κάποιος σκοπός που δίνει νόημα στη βία, μονάχα άντρες διαλυμένοι για μια ολόκληρη ζωή.
