04 - Αυγούστου - 2025
Το «The End» του Δημήτρη Ρόκου θα σου κάψει το μυαλό

Το συνειδητά ανολοκλήρωτο «The End» είναι μακράν η πιο πειραματική κυκλοφορία της χρονιάς!

Είναι μερικά κόμικς για τα οποία η οποιαδήποτε απόπειρα περιγραφής του περιεχομένου τους είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Διότι πώς να περιγράψεις ένα κόμικ του οποίου η πλοκή ποτέ δεν γίνεται απολύτως κατανοητή και η σχεδιαστική του προσέγγιση δοκιμάζει τους αφηγηματικούς κανόνες του μέσου με πρωτόγνωρο τρόπο; Μία τέτοια περίπτωση είναι και το πειραματικό και ασυμβίβαστο The End του Δημήτρη Ρόκου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Inkpress.

Σελίδα από το κόμικ του Δημήτρη Ρόκου, «The End».

Πρώτο μέρος μίας τριλογίας, το The End τοποθετείται στη σύγχρονη Αθήνα και με κάποιον τρόπο σχετίζεται με ένα κινηματογραφικό συνεργείο μίας ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Κάπου εκεί όμως περιορίζεται η (μερική) κατανόηση της πλοκής ενός κόμικ με απόλυτη απουσία διαλόγων και 80 ανολοκλήρωτες ή ακόμα και κενές σελίδες, δίνοντας την αίσθηση πως η πλοκή και η δημιουργία του ξετυλίγονται ταυτόχρονα! Είναι τέτοια η φύση της ιστορίας λοιπόν, που πρακτικά δεν μπορεί να ειπωθεί κάτι συγκεκριμένο προτού οι δύο επόμενοι τόμοι δώσουν (;) κάποιο είδος νοήματος σε όσα διαδραματίζονται στα καρέ.

Σελίδα από το κόμικ του Δημήτρη Ρόκου, «The End».

Απ’ την άλλη, το σχεδιαστικό σκέλος είναι πιο εύκολο στην προσέγγιση του. Με έντονη γεωμετρικότητα που προκύπτει από τη συχνή χρήση ισομετρικών σχεδίων, οι ασπρόμαυρες εικόνες του Ρόκου μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από το αυστηρά γεωμετρικό σύμπαν του Wes Anderson. Τα εντυπωσιακά δισέλιδα με τις λεπτομερείς απεικονίσεις μηχανημάτων συνυπάρχουν δίπλα σε εικόνες αγνού σουρεαλισμού, όπου παγωτά, μπισκότα και κάθε λογής αντικείμενα αιωρούνται πάνω από τον αττικό ουρανό και τον ωκεανό των αθηναϊκών πολυκατοικιών, θολώνοντας ακόμα περισσότερο το περιεχόμενο της πλοκής. Το αν μη τι άλλο συναρπαστικό αποτέλεσμα εντυπωσιάζει με την τεχνική του αρτιότητα και την καλλιτεχνική του τόλμη, απαιτώντας προσεκτική ανάγνωση προκειμένου να αποκαλύψει όλα του τα μυστικά.

Είναι σαφές πως το The End δεν απευθύνεται στο ευρύ κοινό. Όπως και οι περισσότερες κυκλοφορίες των εκδόσεων Inkpress -από το απολαυστικά μισανθρωπικό Schizo μέχρι το θεματικά βαρύ Το Κορίτσι του Μπαμπά– είναι ένα απαιτητικό ανάγνωσμα. Το κατά πόσο θα ανταμείψει με την ολοκλήρωσή του είναι πραγματικά δύσκολο να προβλεφθεί, ωστόσο το μόνο βέβαιο είναι πως η αναγνωστική εμπειρία που προσφέρει δεν μοιάζει με καμιά άλλη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *