Πρίκουελ της ομώνυμης ταινίας του James Whale, το The Invisible Man των James Tynion IV (σενάριο), Dani (σχέδιο) και Brad Simpson (χρωματισμό) διαδραματίζεται την περίοδο προτού ο Griffin γίνει αόρατος.
Όχι και η πιο πρωτότυπη ιδέα, θα σκεφτεί κανείς δικαιολογημένα, και πράγματι το σενάριο του Tynion δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας. Όπως δεκάδες άλλες αντίστοιχες απόπειρες, ο Tynion επιλέγει να φωτίσει τον εσωτερικό κόσμο του Griffin, όχι όμως για να αναδείξει κάποιο παρελθοντικό τραύμα, αλλά για να διαπιστώσει πως ανέκαθεν ήταν ένα τέρας που αναζητούσε τρόπο να εκφράσει την πραγματική του φύση. Για να υλοποιήσει το σχέδιο του, επιδίδεται σε μυστικά πειράματα -αρχικά σε ζώα και ύστερα σε ανθρώπους- που σταδιακά γίνονται όλο και πιο φρικιαστικά. Όταν τελικά βρίσκει τη φόρμουλα για να γίνει αόρατος, επιστημονική ανακάλυψη που θεωρεί πως θα του προσφέρει μια ανεπανάληπτη και ανεκτίμητη δύναμη, η λαιμαργία των προσωπικών φιλοδοξιών του θα κατασπαράξει και το τελευταίο ίχνος ανθρωπιάς και το τέρας που κρυβόταν μέσα του θα μπορέσει πλέον να εκφράσει δίχως αναστολές την αίσθηση ανωτερότητάς του.
Παρά τον περιορισμένο αριθμό τευχών, ο Tynion εκτελεί άρτια τη γνώριμη συνταγή που ακολουθεί, εξοπλίζοντας την ιστορία του με λειτουργικές ανατροπές και τις απαραίτητες δόσεις υπαρξιακού τρόμου που της εξασφαλίζουν το αναγνωστικό ενδιαφέρον. Ωστόσο, είναι η -για ακόμη μια φορά- υπέροχη δουλειά της Dani που δίνει πραγματική ώθηση στο κόμικ. Το σχέδιο της πάντοτε αξιοποιεί περίφημα τον αρνητικό χώρο, οπότε αποτελεί το ιδανικό ταίρι για την ιστορία ενός Αόρατου Ανθρώπου, όπου ευνοούνται ακόμα περισσότερο τα σχεδιαστικά παιχνίδια με τα κενά σημεία της σελίδας, ενώ παράλληλα η αφαιρετικότητα των συνθέσεών της, και αυτή σταθερό στοιχείο της σχεδιαστικής ταυτότητάς της, αναδεικνύει με λυρικότητα τα στοιχεία τρόμου της αφήγησης.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στον χρωματισμό του Simpson. Παρ’ όλο που το σχέδιο της Dani (The Low Low Woods) δεν είναι και το ευκολότερο να χρωματιστεί, και ίσως στην προκειμένη περίπτωση να άξιζε να μείνει ασπρόμαυρο για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω, εκείνος καταφέρνει να ανταποκριθεί περίφημα στην πρόσκληση. Οι σκηνές στο εργαστήρι του Griffin είναι ψυχρές και απειλητικές ερχόμενες σε πλήρη αντίθεση με εκείνες που μοιράζεται με την αρραβωνιαστικιά του, οι οποίες και χρωματίζονται με μια σχεδόν ονειρική προσέγγιση θερμών χρωμάτων.
Μέρος των πρόσφατων κυκλοφοριών των Skybound και Image που είναι εμπνευσμένες από τα κινηματογραφικά τέρατα της Universal, το The Invisible Man μπορεί να μην είναι από τα κόμικς που θα μείνουν αξέχαστα, αλλά προσφέρει μια αξιοπρεπέστατη ιστορία τρόμου με σεβασμό στο αρχικό υλικό που την ενέπνευσε.
