Όταν όλα τα παιδιά μιας τάξης, πλην ενός, εξαφανίζονται στις 02:17 της ίδιας νύχτας, μια ολόκληρη κοινότητα γονιών και δασκάλων μένει να αναρωτιέται τι ακριβώς συνέβη, με τις υποψίες των γονιών να στρέφονται στην Justine (Julia Garner, The Fantastic Four: First Steps) τη νεαρή δασκάλα που ήταν η υπεύθυνη της τάξης.
Τρία χρόνια μετά το άνισο Barbarian (2022), ο Zach Cregger επιστρέφει με το αισθητά ανώτερο Weapons. Χωρίζοντας και πάλι την αφήγηση σε διακριτά τμήματα, ξετυλίγει την πλοκή του μέσα από τις οπτικές διαφορετικών χαρακτήρων, μόνο που εδώ η συνταγή δουλεύει άψογα. Μεταπηδώντας από την οπτική του ενός χαρακτήρα σε εκείνη του επόμενου, και μάλιστα σε στιγμές που η αγωνία κορυφώνεται, το σενάριο επανέρχεται σε σκηνές που προηγήθηκαν, αλλάζει τα δεδομένα προσθέτοντας νέες πληροφορίες και προσφέρει ένα συνεκτικό σύνολο που διατηρεί αμείωτη την ένταση για όλη τη δίωρη διάρκεια της ταινίας.
Εξίσου εντυπωσιακή και η σκηνοθεσία∙ από την ύπουλη κίνηση της κάμερας και τα προσεκτικά διαλεγμένα πλάνα που δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη μέχρι το αριστοτεχνικό πάντρεμα του τρόμου με αναπάντεχες κωμικές νότες (ακόμα και σε σημεία της πλοκής που εύκολα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ναυάγιο ολόκληρο το φιλμ), ο Cregger ξεδιπλώνει με απόλυτη σιγουριά το σκηνοθετικό του όραμα. Είτε πρόκειται για τη χρήση των διαβόητων -αλλά εδώ υποδειγματικά σκηνοθετημένων- jumpscare, είτε για σεκάνς που σε κρατάνε καθηλωμένο και απροστάτευτο στην άκρη του καθίσματος σου, το Weapons διαθέτει μερικές από τις πιο εμπνευσμένες -και μερικές φορές φρικιαστικά σπαρταριστές- ανατριχίλες της πρόσφατης μνήμης, τοποθετώντας τον Cregger στην ελίτ του σύγχρονου τρόμου.
Φυσικά, καθοριστικό ρόλο για την επιτυχία της παίζει και το γεγονός πως μέσα σε όλα αυτά, ο Cregger δεν ξεχνά να νοιαστεί για τους χαρακτήρες του, να αποτυπώσει το δράμα του καθενός και να χτίσει οργανικά τις σχέσεις τους με τρόπο που εξυπηρετεί τα διακυβεύματα της ιστορίας. Βοηθάει βέβαια και το καστ∙ ο Josh Brolin είναι ιδανικός ως ένας διαλυμένος πατέρας που ζητά απαντήσεις με κάθε κόστος (ο θεός μας φύλαξε και δεν έπαιξε ο Pedro Pascal, όπως ήταν αρχικά προγραμματισμένο να γίνει), η Julia Garner σηκώνει στις πλάτες της το πρώτο κεφάλαιο ως επίμονη και εξίσου τραυματισμένη από το συμβάν δασκάλα, ο Alden Ehrenreich πείθει ως ο μουστακαλής και μάλλον όχι τόσο αποτελεσματικός αστυνομικός και η Amy Madigan κλέβει την παράσταση στον πιο αβανταδόρικο ρόλο της ταινίας.
Με επίδεξια σκηνοθεσία και ένα σενάριο που φέρνει αέρα φρεσκάδας στο ετοιματζίδικο μενού του Hollywood, το Weapons του Zach Cregger βάζει υποψηφιότητα για μια από τις κορυφαίες ταινίες τρόμου της χρονιάς, αποτελώντας ένα υπόδειγμα κινηματογράφου μαζικής απεύθυνσης και σπουδαίων καλλιτεχνικών αρετών.
