Λιγότερο ευφυής από τον μεγάλο της αδελφό και χωρίς την ακαταμάχητη χαριτωμενιά της μικρότερης αδελφής της, η Dawn Wiener (Heather Matarazzo) είναι ένα κορίτσι που στο σπίτι αντιμετωπίζει την αδιαφορία των γονιών της και στο σχολείο την κοροϊδία των συμμαθητών της. Όταν ο αδελφός της φέρει στο σπίτι τον νέο τραγουδιστή του συγκροτήματος του, έναν γοητευτικό έφηβο που έχει τον τρόπο του με τις γυναίκες, η μικρή Dawn θα νιώσει για πρώτη φορά τα ερωτικά σκιρτήματα. Παράλληλα όμως, έχει να αντιμετωπίσει και τον Brandon, έναν συμμαθητή της με ολοένα και πιο επιθετική συμπεριφορά απέναντί της.
Η Dawn Wiener της Heather Matarazzo
Ο ρόλος που κλήθηκε να ερμηνεύσει η Heather Matarazzo (The Princess Diaries) στο Welcome to the Dollhouse μπορεί να μοιάζει βγαλμένος από μία συμβατική εφηβική ταινία, ωστόσο το σενάριο του Todd Solondz κρύβει αποχρώσεις που μετατρέπουν την Dawn σε έναν αναπάντεχα απαιτητικό χαρακτήρα. Θύμα κακοποιητικών συμπεριφορών από τους συμμαθητές της, η Dawn αποζητά την συμπάθεια του κοινού και το ενδιαφέρον των γονιών της, αλλά συχνά παίρνει τη θέση του θύτη, αναπαράγοντας αντίστοιχα προβληματικές συμπεριφορές σε άτομα που έχει περιθώριο να επιδείξει την εύθραυστη ισχύ της.
Τρομαγμένη όταν ακούει τον Brandon να της δίνει φρικιαστικές υποσχέσεις, ξεκαρδιστικά πεισματάρα όταν τα βάζει με την αδελφή της και με ένα πειστικότατο λάγνο βλέμμα όταν αντικρίζει το αγόρι που της έχει κλέψει την καρδιά, η Matarazzo, η οποία αρχικά προοριζόταν να ερμηνεύσει έναν ρόλο που τελικά δεν κατέληξε στην ταινία, ακροβατεί επιδέξια στη λεπτή γραμμή θύματος και θύτη. Παρά τα εξαντλητικά νυχτερινά γυρίσματα, το νεαρό της ηλικίας της (ήταν μόλις δεκατριών όταν κυκλοφόρησε η ταινία), αλλά και το απαιτητικό περιεχόμενο των σκηνών που συχνά έφερνε σε δύσκολη θέση την μητέρα της και για το οποίο η Matarazzo σχολίασε πως το θεωρούσε ως μία “κατάλληλη για ανηλίκους” εκδοχή όσων γίνονταν στα σχολεία, η τότε πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιός παραδίδει μια αποκαλυπτική, εντυπωσιακά ώριμη ερμηνεία, κερδίζοντας επάξια το βραβείο για την ερμηνεία πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στα Independent Spirit Awards!
Καλωσορίσατε στον κόσμο του Todd Solondz
Η γραφή του Solondz μπορεί να γεννά αντικρουόμενα συναισθήματα, αλλά προσεγγίζει με τρυφερότητα και ειλικρίνεια τους δύο μικρούς πρωταγωνιστές, την Dawn και τον Brandon του επίσης εξαιρετικού Brendan Sexton III, σε ένα σενάριο με την παραμικρή διάθεση για βιαστικές κρίσεις∙ πώς να μην ανατριχιάζεις με την τραγική διαπίστωση πως ο Brandon ξέρει να εκφράζει ακόμη και τα πιο τρυφερά του συναισθήματα μόνο μέσω της βίας; Με μία σκηνοθετική ματιά που αποφεύγει τον διδακτισμό και τον μελοδραματισμό, ο Solondz αναδεικνύει τις κωμικές πτυχές των βιωμάτων τους (πανέξυπνη χρήση του μοντάζ για την επίτευξη της κωμωδίας) για να αναρωτηθεί ποια είναι τελικά η πηγή όλων αυτών των ξεσπασμάτων.
Η απάντησή του αμφισβητεί με τόλμη την ιδανική εικόνα των προαστίων και παρά τις αρχικές αμφιβολίες του Solondz, ο οποίος θεωρούσε πως το περιεχόμενο της ταινίας θα την καταδίκαζε σε μία αποτυχημένη πορεία, το Welcome to the Dollhouse, φεύγει από το φεστιβάλ του Sundance με το μεγάλο βραβείο της επιτροπής και συστήνει στο κοινό ένα από τα σημαντικότερα, αλλά μάλλον υποτιμημένα ονόματα του ανεξάρτητου σινεμά της δεκαετίας του ‘90.
